Loop van de moerassen van Saint-Seurin-de-Cadourne

Afstand: 19 km
wandelen
Duur: 7h
Moeilijkheidsgraad: Moeilijk
Vertrek: SAINT-SEURIN-DE-CADOURNE
Rond water (kanaal, beek, meer, moeras, ...)
Platteland
Download:

SAINT-SEURIN-DE-CADOURNE

Langs het moeras van Vertheuil, waar je in de verte het kasteel en de daken van de abdij van Vertheuil kunt zien, bereikt de wandelaar het dorp Saint-Seurin-de-Cadourne, omringd door zijn wijnkastelen.
Vanaf daar biedt het pad door de wijnstokken een prachtig uitzicht over de monding en voegt het zich bij de palus, waar een pad op een dijk onderbroken door pleinen u naar de haven van de Maréchale leidt.
Erfgoed, landschappen, natuur, wijngaarden staan ​​op het programma!

Uw reisschema

kaart Lijst
1

Haven van de Maréchale

Deze kleine haven, die bewonderenswaardig is gepositioneerd in een bocht van het estuarium, omgeven door een prachtig rietveld, verwelkomt plezierboten en enkele vissersboten. Lokale vissers verkopen hier garnalen, paling en muilezels. De plaats, met zijn oude geplaveide pier, is doordrenkt met rust en sereniteit. Een stèle opgericht ter ere van degenen die op zee verloren zijn gegaan, herinnert ons eraan dat het beroep van zeeman riskant is.
2

De oude moerassen

De wandellus doorkruist de moerassen, ontwikkeld door de mens en waarvan het land nu is omgevormd tot weiden voor het oogsten van hooi, waar kuddes runderen grazen. Deze wetlands zijn daarentegen een bevoorrechte omgeving voor alle vogelsoorten: ooievaars, zilverreigers en grijze reigers... maar ook voor zoogdieren, amfibieën, reptielen en insecten.
3

Kasteel Colombier van Verdus

Deze feodale duiventil is rond van vorm en heeft 1830 nestkasten op de binnenwand van de cilindrische toren. Deze komen overeen met kleine hokjes gebouwd in hardsteen of aardewerk die in de muur zijn ingebed. Naar schatting bezoeken jaarlijks 8000 tot 10 duiven dit hok. De mest van de duiven - de akelei - is een uitstekende meststof. De duiven voeden zich met de insecten in de wijnstokken en komen natuurlijk voor op de menu's die aan de tafel van de heren worden geserveerd.
4

Château Bardis en Château Verdus

Het kasteel van Verdus is afkomstig van het oude feodale domein van Bardis, dat aan het einde van de 1840e eeuw werd verdeeld in twee heerlijkheden, waarvan er één "de Verdus" wordt genoemd. In de 1911e eeuw behoorde het kasteel toe aan Gabriel de Trevey de Charmail, commandant van de Medoc Dragons en officier van het kantoor van de havenmeester van Lamarque. De kastelen van Verdus en Bardis werden herenigd in 1929, daarna gescheiden en opnieuw verenigd in 1670. In XNUMX werd een deel van het kasteel van Verdus afgebroken.Er is nog steeds een verdedigingstoren en een hoofdgebouw. Het huidige gebouw, haaks op het oude kasteel, dateert van rond XNUMX.
5

Archeologische vindplaats Brion

Het ligt 3 km ten oosten van het dorp Saint-Germain-d'Esteuil, op een kalkstenen plateau dat zich uitstrekt van zuid naar noord. Deze ovale plek domineert een uitgestrekt moerassig gebied, het moeras van Reysson, gedeeltelijk drooggelegd in de 10e eeuw.De ruïnes die zich uitstrekken van het zuiden (theater) naar het noorden (tempel), in de vorm van het plateau, zijn die van 'een klein Gallo-Romeinse agglomeratie die ongeveer 5,5 hectare besloeg. Het ontwikkelde zich tussen het midden van de XNUMXe eeuw en het begin van de XNUMXe eeuw na Christus, als opvolger van een agglomeratie uit de ijzertijd waarvan de overblijfselen niet ver van de tempel zijn opgegraven.Deze agglomeratie is waarschijnlijk die van Noviomagus, die bij Bordeaux (Burdigala ) een van de twee steden Bituriges Vivisques (de stad waarvan Bordeaux de hoofdstad was) volgens de geograaf Ptolemaeus, die leefde in de XNUMXe eeuw na Christus. Omdat de site op XNUMX km van de monding van de Gironde ligt, rijst de vraag of er een haven daar verbonden door een kanaal naar de Gironde. Het is waarschijnlijk voor de Bronstijd, maar door de uitbreiding van het moeras was er in de eerste eeuwen van onze jaartelling geen communicatie meer met de oceaan mogelijk.
6

Het megalithische monument van Barbehère

500 m ten westen van de boerderij Barbehère, op een plaats genaamd Bois des Haures, in de stad Saint-Germain-d'Esteuil, is een megalithisch monument (gebouwd in grote stenen), het best bewaarde van de Médoc, dat het onderwerp is geweest van recente restauratie en ontwikkeling voor presentatie aan het publiek. Van 1987 tot 1992 was het onderwerp van archeologische opgravingen die het mogelijk maakten om belangrijke archeologische kennis te verzamelen van dit neolithische monument, gebouwd in een relatief dichtbevolkt gebied in die tijd, zoals bevestigd door de ontdekking van verschillende neolithische nederzettingen, de Peuilh in Vertheuil, de grachten in Saint-Seurin-de-Cadourne, de Hourqueyre in Saint-Yzans ... die met het monument kunnen worden geassocieerd. Gebouwd op een kalkstenen basis, is het monument een hunebed omgeven door een tumulus, een excentrieke eivormige heuvel gemaakt van kleigrond omgeven door een stenen bekleding. De staanders van de dolmen zijn gemaakt van grote platte stenen die verticaal zijn opgetrokken. De rechthoekige grafkamer begrensd door een apsis, zijplaten en een open ingang tussen twee dwarsplaten. Het hunebed heeft geen overkapping meer. Het is zeer waarschijnlijk dat het bedekt was met boomstammen; de stenen die voor de constructie zijn gebruikt, lijken te zijn gewonnen uit een nabijgelegen steengroeve op de Lalo-heuvel. De megaliet van Barbehère is ingedeeld in de "steegjes van Aquitaine", die zich onderscheiden van de klassieke overdekte steegjes, met als bijzonderheid een afnemende hoogte van de platen van het bed tot aan de ingang. Het monument zou zijn opgericht in het Midden-Neolithicum (circa 5000 v. Chr.) Deze belangrijke collectieve begraafplaats bevatte ongeveer 80 skeletten. Het opgegraven archeologische materiaal wordt voornamelijk vertegenwoordigd door vuurstenen voorwerpen (scherpe frames, pijlpunten met steeltjes en vinnen, boren, schrapers, hamers, gepolijste bijlen van het Midden-Neolithicum en Laat-Neolithicum. Keramiek, wordt voornamelijk vertegenwoordigd door de Peu-Richardien (Late Neolithicum) De elementen van versiering die door hun belang en hun diversiteit zijn ontdekt, behoren tot de Neolithische en Chalcolithische (campaniforme cultuur in de Kopertijd) steen- en beenparels, goud, schelphangers ... Het monument wordt bezocht tijdens de Protohistorie, zoals blijkt uit pastillage-keramiek uit de Midden-Bronstijd, een crematiebegrafenis uit de 1e IJzertijd en keramische fragmenten uit de Gallo-Romeinse periode.
7

Boyentran duiventil

In de buurt van het gehucht Boyentran (Saint-Germain-d'Esteuil), route de Marque, in een weiland, is een kleine ronde constructie bedekt met een stenen koepel, die eindigt in een merkwaardige top gemaakt van samengevoegde stenen. In de cilindrische toren zijn verschillende openingen gemaakt, inclusief een vluchtgat. Een druiprand aan de basis van de dop suggereert de oorspronkelijke roeping van dit kleine monument, namelijk een duiventil.
8

Windturbine Bollée op boerderij Barbehère

De windturbine van Bollée, uitgevonden door Ernest-Sylvain Bollée (1814-1891), waterbouwkundig ingenieur, geproduceerd in Frankrijk van 1872 tot 1933, in ongeveer 350 eenheden, werd gebruikt voor het oppompen van water. 'Esteuil) werd gebouwd in 1883. Hoewel niet langer in werkende staat, maakt het deel uit van de reeks van tien Bollée-windturbines die tussen 1875 en 1898 in de Gironde werden geïnstalleerd. Twee andere windturbines staan ​​nog steeds op het Domaine de Baritault in Carignan en het landgoed Château Cheval Blanc in Saint-Germain-de- Graf. Rijke eigenaren waren de eerste kopers van deze machine. Ze zijn op zoek naar het moderne comfort dat wordt geboden door stromend water, dat ook wordt gebruikt om de tuinen te verfraaien die worden geanimeerd door vijvers en waterstralen. De windturbine draagt ​​ook bij aan de watervoorziening van de parken, zoals het geval is in Barbehère. Deze hydraulische windmachine is samengesteld uit een gietijzeren kolom, vastgehouden door 6 ijzeren steunen, die de gehele windmotor ondersteunt die bestaat uit 'een vast stuurwiel ( de stator) met gebogen schoepen die bedoeld zijn om de wind naar de schoepen van een mobiel wiel (de rotor) te leiden. Een klein schoepenrad (vlinder) laat het geheel draaien, afhankelijk van de windrichting. Het water wordt omhoog gebracht door een pomp die wordt aangedreven door een as die door de rotor wordt geroteerd. De windturbine is over een diepe put gebouwd. Een spiraalvormige trap met gietijzeren treden geeft toegang tot het platform onder de turbine.Zeer zeldzaam vandaag verdienen deze monumenten aandacht en bescherming. De windturbine van Bollée op het domein van Beauval in Bassens (Gironde), gerestaureerd en in perfecte staat, kan het wasbekken dat ernaast ligt opnieuw vullen en het park van Beauval helpen water te geven.
9

De ruïnes van de voormalige abdij van L'isle in Ordonnac

Vanaf het pad van de lus kan men, ten oosten van het huidige dorp Ordonnac, de ruïnes van de oude abdij zien, gelegen op een hoge plaats, in een landschap van oude moerassen. Verlaten gedurende drie eeuwen (het is in puin sinds 1708), slechts enkele delen van romantische muren blijven: een muur doorboord met een grote gotische baai aan de apsis, een versterkte deur, een beschermende greppel en twee middelgrote constructies. , die sporen van twee gotische ramen vertonen. In de dijk blijft een ronde constructie, die zijn overkapping heeft verloren, die niets anders is dan een grote duiventil. Rondom de abdij loopt een landelijk pad. Op het terrein is een boerderij opgericht. Vergeet niet dat in de middeleeuwen twee vestigingen van Augustijnse kanunniken centra van religieus leven op het schiereiland Médoc vestigden: Saint-Pierre de Vertheuil en Saint-Pierre de l'Isle. Deze laatste werd in 1130 opgericht door bisschop Geoffroi du Louroux, destijds meester van Sablonceaux in de Charente Maritime, op land geschonken door de heer van de plaats, Eyquem-Guillaume de Lesparre. Deze zelfde creatie werd op dezelfde datum goedgekeurd door de aartsbisschop van Bordeaux, Arnaud-Géraud de Cabanac.
10

Einde van de cursus

Keer terug naar de haven van de Maréchale.
Volledig scherm Fermer

Bezienswaardigheden

La colonne de la Vierge, bourg de Saint-Germain d'Esteuil Inscrit à l'Inventaire Supplémentaire de

De Zuil van de Maagd, dorp Saint-Germain d'Esteuil Opgenomen in de aanvullende inventaris van

Château Sociando-Mallet

Château Sociando-hamer